Sezon grzybowy trwa w najlepsze, a lasy pełne są aromatycznych skarbów. Wśród nich szczególną sympatią grzybiarzy cieszy się ten, który jest nie tylko smaczny, ale także stosunkowo odporny na robaczywienie.
Te grzyby są najmniej robaczywe. Jak wyglądają i dlaczego są tak cenione?
Koźlarz czerwony (Leccinum aurantiacum), zwany też kozakiem czerwonym lub "pociechą", to jeden z najbardziej rozpoznawalnych grzybów w Polsce. Swój przydomek zawdzięcza intensywnie rudemu kapeluszowi, który już z daleka przyciąga wzrok. Młode owocniki mają kapelusze półkuliste, z czasem jednak stają się bardziej rozpostarte, osiągając nawet 20 cm średnicy.
Sprawdź również: Tych grzybów nie susz pod żadnym pozorem. Staną się trujące
Trzon koźlarza jest wysoki, smukły i biały, pokryty drobnymi, ciemniejszymi łuseczkami — właśnie od nich wzięła się nazwa "koźlarz", bo przypominają sierść kozła. Pod kapeluszem znajdują się białe rurki, które z wiekiem przybierają szarawy odcień. Co ważne, ten gatunek nie ma trujących sobowtórów, dlatego jest bezpiecznym wyborem nawet dla mniej doświadczonych grzybiarzy.
Gdzie szukać koźlarza czerwonego?
Koźlarz czerwony to grzyb mikoryzowy, czyli taki, który żyje w symbiozie z konkretnymi drzewami. Najczęściej spotkasz go w towarzystwie osik, dlatego jego naturalnym środowiskiem są lasy mieszane i liściaste, a także śródpolne zagajniki, w których rosną młode topole osiki. Doświadczeni grzybiarze radzą, by szukać tych grzybów po deszczu, szczególnie w ciepłe, wilgotne dni. Koźlarze czerwone pojawiają się od czerwca aż do końca października. Jeśli trafisz na jednego, rozejrzyj się uważnie — często pod jedną osiką rośnie cała rodzina tych pięknych grzybów.
Sprawdź również: Grzyby gotuj dokładnie tyle minut. Inaczej stracą smak i konsystencję
Dlaczego koźlarze czerwone mają mało robaków?
W porównaniu do innych popularnych gatunków, jak borowiki czy podgrzybki, koźlarze czerwone są znacznie mniej podatne na ataki larw owadów. Twardy trzon i zwarta struktura miąższu sprawiają, że rzadziej są nadgryzane przez robaki. To właśnie dlatego tak wielu grzybiarzy wybiera je do kosza jako pierwsze. Zbieraj przede wszystkim młode, jędrne egzemplarze. Ich kapelusze są jeszcze zamknięte lub półkuliste, co oznacza, że wewnątrz nie zdążyły się pojawić szkodniki. Przed schowaniem do koszyka warto przekroić trzon i sprawdzić, czy grzyb jest zdrowy.
