Grzybów w polskich lasach nie brakuje. W sierpniu powoli zaczyna się na nie sezon. Do koszyków zbierać można teraz przede wszystkim: podgrzybki, maślaki i koźlarze, a także kanie, rydze oraz... borowiki.
Wśród tych ostatnich jednym z najsmaczniejszych jadalnych gatunków grzybów jest borowik ceglastopory (oficj. krasnoborowik ceglastopory, a potocznie gniewus). Niestety często bywa on pomijany z uwagi na swój nietuzinkowy wygląd, a szkoda, bo potrawy z jego dodatkiem smakują rewelacyjnie.
Borowik ceglastopory: co to za grzyb i gdzie rośnie?
Borowik ceglastopory rośnie zarówno w lasach iglastych, jak i liściastych. Częściej jednak można go spotkać w tych pierwszych - pod świerkami, na kwaśnym podłożu. Pospolicie występuje przede wszystkim w górach i na pogórzu, nieco rzadziej w centralnej Polsce. Owocniki widywane są od maja do listopada, a więc sezon na te konkretne borowiki jest długi.
Może cię zainteresować: To jeden z najbardziej trujących grzybów w polskich lasach. Łatwo go pomylić z pieczarką
Jak wygląda borowik ceglastopory? Dostojnie i unikalnie
Borowik ceglastopory jest jednym z najpiękniejszych grzybów o unikalnym wyglądzie. Jego kapelusz może mieć od 5 do 15 cm średnicy, ciemnobrązowy albo kasztanowobrązowy kolor. U młodych osobników jest półkulisty, o matowej, zamszowej powierzchni, a u dorosłych poduszkowaty/ rozpostarty i gładki.
Pory rurek młodych owocników są żółte, jednak szybko stają cię ceglastopomarańczowe/ krwistoczerwone, a po uszkodzeniu od razu sinieją. Trzon grzyba jest pełny i mocny, osiąga wysokość od 4 do 15 cm, jest żółty z czerwonymi kosmkami lub ziarenkami, (ale nie ma siateczki!). Jeśli go ściśniesz, przebarwi się na ciemnogranatowo.
Miąższ borowika ceglastoporego jest jędrny i zwarty (nie da się go oddzielić od skórki), ma wyrazisto-żółty odcień, ale wystawiony na powietrze natychmiast przyjmuje kolor sinoniebieski (cecha charakterystyczna borowika ceglastoporego).
Borowik ceglastopory - czy jest jadalny i jak go wykorzystać w kuchni?
Jak już wcześniej wspomnieliśmy, borowik ceglastopory jest jadalny (ale musi być dobrze przyrządzony, bo bez obróbki lub niedogotowany powoduje problemy żołądkowe). Ma łagodny smak i zapach, więc zupa grzybowa z jego dodatkiem smakuje obłędnie.
Podobnie jak kapusta czy mięsne sosy. Koneserzy uwielbiają te grzyby w marynacie octowej. Podobno fantastycznie komponują się także z ostrymi przyprawami i nadają się do suszenia.
