Dwa kluczowe czynniki w kontekście wysokości emerytury
Emerytura, a właściwie jej wysokość, to w pewnym sensie wypadkowa długoterminowego oszczędzania, którego "podejmuje się" każdy Polak odprowadzający składki emerytalne. Dlatego najważniejsze są dwa czynniki. Pierwszym z nich jest podstawa obliczenia emerytury, a drugim średnie dalsze trwanie życia.
Podstawa obliczania emerytury obejmuje zwaloryzowany kapitał początkowy (dla osób objętych ubezpieczeniem społecznym przed 1 stycznia 1999 r.), zwaloryzowane składki na ubezpieczenie emerytalne (zapisane na koncie w ZUS od 1 stycznia 1999 r. do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego rozpoczyna się wypłacanie emerytury) oraz zwaloryzowane środki zapisane na subkoncie w ZUS (dla członków otwartego funduszu emerytalnego, czyli OFE).
Sprawdź również: Masz takie banknoty w portfelu? Uważaj, nie zapłacisz nimi w sklepie
Z kolei średnie dalsze trwanie życia to tak naprawdę liczba miesięcy, przez którą emeryt będzie pobierał świadczenie. W tym przypadku Zakład Ubezpieczeń Społecznych bazuje na tablicach średniego dalszego trwania życia, które są ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego i obowiązują od 1 kwietnia do 31 marca roku następnego.
Chcesz w łatwiejszy sposób obliczyć swoją prognozowaną emeryturę? Skorzystaj z narzędzia od ZUS-u
Stosunkowo łatwy sposobem na obliczenie potencjalnej wysokości emerytury jest również skorzystanie z kalkulatora znajdującego się na stronie zus.pl. Dostępne są dwie wersje — uproszczona oraz zaawansowana. Nasz wybór zdeterminuje ilość parametrów, które będziemy musieli wpisać. Oprócz danych podstawowych (płeć czy data urodzenia), trzeba będzie wpisać, chociażby kwotę zwaloryzowanych składek, deklarowany wiek przejścia na emeryturę w latach i miesiącach czy procent przeciętnego wynagrodzenia w przyszłości. Po uzupełnieniu wszystkich pól zostanie obliczona nasza prognozowana wysokość emerytury, jednak z zastrzeżeniem, że nie jest to kwota wiążąca i może ulec zmianie.
