Wybierając się do lasu szukamy przede wszystkim znanych gatunków grzybów, jak prawdziwki, podgrzybki czy koźlarze. Warto jednak zainteresować się też mniej popularnymi gatunkami, nawet dla zaspokojenia czystej ciekawości. Bohater dzisiejszego teksu to muchomor, ale w Niemczech i Francji zbierają ich całe kosze i dodają do różnych dań.
Muchomor czerwieniejący. Jak go rozpoznać?
Muchomor czerwieniejący (Amanita rubescens), to stały mieszkaniec polskich lasów. Raczej nikt go nie zbiera, bo sam jego wygląd sugeruje, że może być trujący i przysporzy dużo biedy osobie, która się na niego pokusi. Prawda leży gdzieś pośrodku, ale tym zajmiemy się później.
Grzyby te rosną od czerwca do końca listopada, zarówno w lasach liściastych, iglastych i mieszanych. Lubią wilgotne, zacienione miejsca pośród mchów i gęstych zagajników. Zdarza się też, że wyrastają w trakcie suszy.
Jego kapelusz osiąga około 15 cm średnicy, jest różowobrązowy lub czerwonawy, pokryty chropowatymi łatami. Spód zdobią białawe blaszki, a na trzonie widać grubszy pierścień. Pochwa grzyba jest mniej wyraźna i rozmyta, przyjmuje raczej formę brodawkowatych pierścieni.
Najbardziej charakterystyczną cechą jest miąższ, który po uszkodzeniu różowieje, a następnie przybiera czerwony odcień. Wygląda to, jakby grzyb dosłownie krwawił po przekrojeniu.
Można go pomylić z muchomorem plamistym, otwiera się w nowym oknie, który jest mocno trujący i niezdatny do spożycia. Niedoświadczeni grzybiarze nie powinni go zbierać w obawie o łatwą pomyłkę.
Zobacz również: Takich grzybów lepiej nie zbieraj. Bardzo łatwo o pomyłkę, otwiera się w nowym oknie
Czy można jeść muchomora czerwieniejącego? Tak, ale jest warunek
Jak wcześniej wspominaliśmy za granicą, głównie w Niemczech i Francji ten muchomor to dodatek do wielu dań. Przerabia się go na dodatek do gulaszów, otwiera się w nowym oknie, flaczków i panieruje jak kotlety. Ma lekko orzechowy smak i mięsistą konsystencję, która nie rozpada się pod wpływem wysokiej temperatury.
Je się głównie młode kapelusze, które mają jasny kolor. Starsze sztuki przybierają ciemny, nieapatyczny wygląd i mogą być rozmiękłe.
Muchomor czerwieniejący jest jadalny, ale tylko po odpowiedniej obróbce termicznej! Surowy oraz niedogotowany jest trujący. Przed podaniem trzeba go ugotować. Wodę należy wylać, ponieważ to właśnie tam kumuluje się większość toksyn.
Dopiero tak przygotowany grzyb można dodawać do kolejnych dań. Dzięki temu kucharz ma pewność, że grzyb został odpowiednio przygotowany i nadaje się do spożycia.
Pamiętaj jednak, że podobne eksperymenty powinny przebiegać jedynie pod okiem doświadczonych kucharzy, którzy znają ten produkt. Domowa próba przygotowania grzyba może skończyć się chwilową utratą zdrowia.
