Obecnie możemy zachwycać się jedynie wyglądem soplówki jeżowatej. Ten okaz jest pod ochroną, dlatego nie wolno go zrywać. Jeszcze do niedawna chętnie wykorzystywano ten smakołyk w kuchni. Dziś zabrania się tego, żeby uchronić unikalny gatunek przed wyginięciem.
Spis treści:
- Jak wygląda soplówka jeżowata?
- Gdzie można spotkać soplówkę jeżowatą?
Jak wygląda soplówka jeżowata?
Soplówka jeżowata jest grzybem z rodziny soplówkowatych. Cechuje ją kulisty albo pociągły owocnik, którego średnica wynosi od 8 do 30 cm. Młode okazy mają białą barwę, natomiast te starsze kremową, żółtą, a potem brązową.
Cechą charakterystyczną tego gatunku są długie, zwisające kolce o długości od 2 do 6 cm, przypominające włoski. To właśnie one najbardziej zwracają uwagę i sprawiają, że soplówka jeżowata przypomina kulisty mech, a nawet koralową strukturę.
Ten okaz jest grzybem jadalnym, dlatego znalazł zastosowanie w kuchni. Używano go też w tradycyjnej medycynie chińskiej i japońskiej przy leczeniu dolegliwości żołądkowych, a także na choroby wątroby i nerek. Oprócz tego łagodził stres i wzmacniał organizm w stanach przeciążenia.
Obecnie soplówka jeżowata jest pod ochroną, dlatego nie wolno jej ani niszczyć, ani zbierać. W przeciwnym wypadku grozi nam mandat.
Mimo że nie można zbierać tego grzyba, to swoim wyglądem wzbudza zainteresowanie zarówno grzybiarzy, jak i badaczy natury. Ma dużą wartość ze względu na rzadkie występowanie.
Gdzie można spotkać soplówkę jeżowatą?
Trudno o spotkanie soplówki jeżowatej. W Polsce jest rzadkością, możemy natknąć się na nią w niektórych starszych lasach liściastych, czasem też w iglastych. Najczęściej rośnie na drzewach, tj. buki, brzozy brodawkowate czy topole osice. Osadza się na martwym drewnie - na ułamanych pniach albo na leżących na ziemi gałęziach. Uznajemy ją zatem za pasożyta.
Ten grzyb uwielbia chłodny i wilgotny klimat. Mamy największe szanse na jego znalezienie w zachodniej Polsce, zwłaszcza na Dolnym Śląsku, choć może też pojawić się na Śląsku, w Wielkopolsce, na Warmii i Mazurach czy na Pomorzu. Obecność tego okazu świadczy o bogactwie i równowadze ekosystemu leśnego.
