Pierścieniak grynszpanowy jest jednym z najciekawszych grzybów w polskich lasach. Mimo to tylko nieliczni zbieracze w naszym kraju go znają. Większość osób, która po raz pierwszy na niego natrafia, przeciera oczy ze zdziwienia.
Wygląda jakby pochodził z innego świata, albo był efektem eksperymentu szalonego naukowca. A jednak jest jest prawdziwy i rośnie tuż pod naszym nosem, choć przypomina bardziej wymyślonego bohatera komiksu, niż typowego grzyba z leśnej ściółki.
Może cię zainteresować: Tu znajdziesz najwięcej borowików. Lubią nietypowe towarzystwo
Pierścieniak grynszpanowy - czy jest jadalny? Nawet grzybiarze nie wiedzą, co to za grzyb
Pierścieniak grynszpanowy (Stropharia aeruginosa), nazywany także bedłką grynszpanową czy pierścieniakiem zielonym jest dość pospolitym grzybem, który jednak nie jest popularny nawet wśród tych, którzy na co dzień chodzą do lasu.
Zaskakuje urodą, a jego cechą charakterystyczną jest niebieskozielona, sinawa warstwa śluzu na kapeluszu. Eksperci nieustannie spierają się co do tego, czy jest jadalny. Jedni twierdzą, że nie, inni, że tak, ale po zdjęciu skórki z kapelusza i obróbce termicznej.
Zaleca się więc ostrożność, ale sam grzyb nie zachwyca walorami smakowymi, co w swoich komunikatach w przeszłości podkreślały już nawet Lasy Państwowe. Nie oznacza to jednak, że nie warto go obejrzeć z bliska.
Czytaj również: Ten grzyb to Święty Graal grzybiarzy. 1 sztuka wystarczy na obiad dla całej rodziny
Jak wygląda pierścieniak grynszpanowy i gdzie występuje? W tych lasach go znajdziesz
To jeden z najbardziej fotogenicznych gatunków, ponieważ wygląda jak wyciągnięty z komiksu. Tak więc warto zrobić mu zdjęcie. Jego kapelusz ma zazwyczaj od 3 do 8 cm średnicy, u młodych osobników jest półkolisty, a później nieco się spłaszcza. Jego powierzchnia jest śluzowata, a w wilgotnych warunkach mocno się błyszczy.
Ma jaskrawy kolor - turkusowy/ zielonkawoniebieski, czasami seledynowy ze srebrzystym połyskiem. Miąższ grzyba jest raczej zwarty, a blaszki są gęste, przyrośnięte do trzonu, początkowo jasne, a u starszych osobników nieco ciemnieją).
Sam trzon ma jasny, biały lub seledynowy odcień, od 5 do 10 cm wysokości i około 1 cm grubości (od 0,5 do 1,5). Co ważne, pierścieniak grynszpanowy ma także wyraźnie zaznaczony pierścień, stąd też jego nazwa. Zapach grzyba nie jest wyrazisty, a zarodniki są fioletowobrązowe.
Jeśli chodzi o to, gdzie rośnie pierścieniak grynszpanowy, to występuje on do późnej jesieni, zazwyczaj w lasach iglastych i mieszanych np. pod bukami i dębami. Najlepiej szukać go na ściółce, czasem jest spotykany także w parkach.
