Nazwa tego grzyba wywodzi się od słowa grynszpan, oznaczającego, śniedź czy też patynę. Wynika to z tego, że pierścieniak grynszpanowy ma kolor zbliżony do jasnoniebieskiego lub niebieskozielonego nalotu, który pokrywa skorodowaną miedź. Dowiedz się więcej o tym wyjątkowym grzybie.
Nietypowy niebieski grzyb. Jak rozpoznać pierścieniaka grynpszanowego?
W Polskich lasach można spotkać nietypowego, wyjątkowego grzyba, którego wyróżnia jego barwa. Jest to pierścieniak grynpszanowy, który ma jasnoniebieski lub niebieskozielony kapelusz pokryty śluzem z charakterystycznymi białymi plamkami. Grzyb pod kapeluszem ma blaszki, które w przypadku młodych okazów są białe, a u starszych przybierają barwę jasnego brązu oraz beżu.
Dorosłe osobniki osiągają wysokość około 8 cm, natomiast ich kapelusze mogą mieć nawet do 10 cm średnicy. Kapelusz w początkowej fazie jest wypukły, a następnie przechodzi w dzwonkowaty i płaski kształt. Skórka daje się łatwo z niego zerwać. Natomiast miąższ pierścieniaka początkowo jest zielonkawobiały, a później kremowy. Jego zapach jest mało wyczuwalny i niewyraźny.
Czy można jeść niebieskie grzyby?
Pierścieniak grynszpanowy jest grzybem jadalnym. Jednak wiele osób nie zrywa go i nie robi z niego marynat, czy innych potraw. Wynika to z tego, że nie jest to najsmaczniejszy okaz, a w dodatku ma delikatny i raczej mdły smak. Co więcej, pierścieniak ma właściwości, które sprawiają, że kumuluje toksyny z gleby i powietrza.
Jednak jeżeli już zdecydujemy się na jego spożycie, to wcześniej musimy obowiązkowo zdjąć skórkę z kapelusza. Pierścieniak grynszpanowy zalecany jest do stosowania jako grzyb domieszkowy do innych gatunków.
Warto jednak wspomnieć, że tak jak wiele innych grzybów, tak i ten okaz cechują właściwości antyrakowe, przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Dodatkowo w przypadku pierścieniaka potwierdziły to badania laboratoryjne. Stwierdzono podczas nich działanie antynowotworowe zawartych w tym grzybie polisacharydów.
Czytaj również: Wsyp do wody, wrzuć grzyby i wymieszaj. Nie ma łatwiejszego sposobu na pozbycie się robaczywych okazów
Gdzie i kiedy zbierać pierścieniaki grynszpanowe?
W naszym kraju ten pospolity gatunek pojawia się od września do listopada w lasach liściastych i iglastych, w parkach i czasami wzdłuż dróg. Jednak ze względu na jego właściwości magazynujące toksyny, jeśli spotkamy go w pobliżu fabryk lub składowisk odpadów, lepiej go nie zrywać i nie spożywać.
Owocniki spotkamy również na martwym drewnie. Warto także wiedzieć, że pierścieniak grynszpanowy zazwyczaj rośnie pod bukami, rzadziej natomiast pod jodłami.
