Ziemniaki w cieście drożdżowym. Ten smak przywiozłam z wakacji

Pomysł na ziemniaki w cieście drożdżowym przywiozłam z wakacji w Turcji. Właśnie tam spróbowałam ziemniaczanego pide, czyli miękkiego placka drożdżowego z farszem zamkniętym w środku. Wyglądem przypomina duży, spłaszczony pieróg. Różni się od popularnego pide w kształcie łódki, ponieważ całe nadzienie kryje się pod cienką warstwą ciasta.

Środek wypełniają rozgniecione ziemniaki doprawione papryką, pieprzem i chili. Łagodne ciasto dobrze współgra z wyrazistym farszem, a podczas pieczenia nabiera apetycznego, złocistego koloru. Placek najlepiej smakuje jeszcze ciepły, posmarowany masłem i podzielony na kawałki.

Ziemniaczane pide urzekło mnie prostotą, więc po powrocie z urlopu spróbowałam odtworzyć go we własnej kuchni. Do farszu wybieram ziemniaki mączyste, najlepiej typu C lub BC. Po ugotowaniu łatwo je rozgnieść, a masa ma zwartą konsystencję i nie wypływa podczas formowania placków. Ziemniaki sałatkowe, oznaczone typem A, są twardsze i bardziej wilgotne. Trudniej uzyskać z nich jednolite nadzienie.

Po ugotowaniu dokładnie odparowuję ziemniaki i rozgniatam je, gdy są jeszcze ciepłe. Nie miksuję ich blenderem, ponieważ intensywne rozdrabnianie może zmienić farsz w kleistą masę. Drobne kawałki nie przeszkadzają. Wręcz przeciwnie, sprawiają, że środek pide ma przyjemniejszą strukturę.

Ziemniaczane pide najlepiej smakuje prosto z piekarnika. Z podanych składników wychodzi od sześciu do ośmiu sztuk, więc porcja wystarczy na rodzinny obiad albo ciepłą kolację.

Składniki na ciasto drożdżowe:

• około 500 g mąki pszennej,
• 250 ml letniej wody,
• 125 ml letniego mleka,
• 7 g suchych drożdży,
• 2 łyżki oleju,
• 1 łyżeczka cukru,
• 1 łyżeczka soli.

Składniki na farsz ziemniaczany:

• 4 średnie ziemniaki, około 600 g,
• 3 łyżki oleju,
• 1 łyżeczka słodkiej papryki,
• 1 łyżeczka płatków chili,
• pół łyżeczki mielonego pieprzu,
• sól do smaku.

Do posmarowania:

• 1 żółtko,
• 1 łyżka mleka,
• 1-2 łyżeczki czarnuszki i sezamu,
• 20-30 g solonego masła.

Przygotowanie:

1. Wlewam do miski letnią wodę i mleko. Dodaję drożdże oraz cukier, mieszam i odstawiam na 5 minut. Płyny powinny być ciepłe, lecz nie gorące, ponieważ wysoka temperatura osłabia działanie drożdży.
2. Większą część mąki mieszam z solą. Wlewam zaczyn i olej, po czym wyrabiam ciasto. Resztę mąki dosypuję stopniowo, wyłącznie do chwili, gdy masa stanie się miękka i elastyczna. Lekka lepkość jest pożądana. Nadmiar mąki mógłby utwardzić placki.
3. Miskę przykrywam ściereczką i odstawiam w ciepłe miejsce na mniej więcej godzinę. Ciasto powinno w tym czasie wyraźnie zwiększyć objętość.
4. Ziemniaki obieram, gotuję w osolonej wodzie i dokładnie odcedzam. Jeszcze ciepłe rozgniatam tłuczkiem albo widelcem. Dodaję olej, słodką paprykę, chili, pieprz oraz sól. Farsz studzę przed nałożeniem na ciasto.
5. Wyrośnięte ciasto dzielę na 6-8 części. Z każdej formuję kulkę, rozpłaszczam ją dłonią i układam na środku porcję ziemniaków. Brzegi zbieram nad farszem i starannie sklejam.
6. Nadziane kulki odkładam na 10 minut. Po odpoczynku ciasto jest bardziej podatne na rozciąganie i nie pęka tak łatwo.
7. Każdą kulkę delikatnie naciskam opuszkami, zaczynając od środka. Stopniowo wydłużam ją na kształt podłużnego placka. Nie używam wałka, ponieważ mocny nacisk mógłby przerwać ciasto i wycisnąć farsz.
8. Pide układam na blasze wyłożonej papierem. Wierzch smaruję żółtkiem rozmieszanym z mlekiem i posypuję czarnuszką i sezamem, a następnie piekę przez 15-20 minut w temperaturze 220 stopni Celsjusza, w trybie góra-dół. Wyjmuję placki, gdy nabiorą mocno złocistego koloru.
9. Gorące pide smaruję solonym masłem i przykrywam czystą ściereczką na około 5 minut. Para uwięziona pod materiałem zmiękcza skórkę, dzięki czemu placki są rumiane, ale nie twardnieją po wystudzeniu.

Zobacz również:

---

Przepisy

Pierwszy raz jadłam podczas wakacji w Turcji. Aromatyczny chlebek z mięsnym sosem robię regularnie

Martyna Kozieł

Ziemniaczane pide najlepiej smakuje krótko po upieczeniu, gdy ciasto jest jeszcze ciepłe, a pikantny farsz miękki i aromatyczny. Można podać je jako bezmięsny obiad, sycącą przekąskę albo dodatek do zupy. Jeśli zostanie kilka sztuk, przechowuję je pod przykryciem i przed jedzeniem krótko podgrzewam w piekarniku. Wówczas skórka ponownie się rumieni, a środek odzyskuje miękkość.

Ziemniaczane pide jest sycące, więc najczęściej podaję je jako samodzielny posiłek. Do ciepłego placka pasuje gęsty jogurt z czosnkiem, koperkiem albo miętą. Lekko kwaśny sos przełamuje łagodny smak ziemniaków i dobrze współgra z papryką oraz chili. Można też sięgnąć po turecki cacık, czyli jogurtowy dodatek z ogórkiem, czosnkiem i ziołami.

Obok pide stawiam prostą sałatkę z pomidorów, ogórków, czerwonej cebuli i natki pietruszki. Świeże, soczyste warzywa równoważą miękkie ciasto oraz ziemniaczany farsz. Placek pasuje również do zupy z soczewicy albo pieczonych warzyw, ale wtedy kroję go na mniejsze kawałki i podaję zamiast pieczywa.