Większość, bo aż dziewięć mostów w rankingu znajduje się w Azji. Co więcej, suma ich długości wynosi prawie 900 kilometrów. To niewiele mniej, niż trasa z Krakowa do Mediolanu.
Spis treści:
- Danyang-Kunshan Grand Bridge
- Changhua-Kaohsiung Viaduct
- Kita-Yaita Viaduct
- Tianjin Grand Bridge
- Cangde Grand Bridge
- Weinan Weihe Grand Bridge
- Beijing Grand Bridge
- Line 1, Wuhan Metro Bridge
- Yangcun Bridge
- Line 1 - Lima Metro
Danyang-Kunshan Grand Bridge
Najdłuższy most na świecie, którego nie pokonamy samochodem. Poruszają się po nim koleje dużych prędkości. Znajduje się w Chinach, łączy Szanghaj oraz Nankin, jego długość to aż 164,8 km i jest częścią linii Pekin-Szanghaj. Budowa Danyang-Kunshan Grand Bridge zajęła chińskiemu przedsiębiorstwu CRBC zaledwie cztery lata — od 2006 do 2010 roku, a zatrudnionych zostało 10 tys. pracowników. Koszt budowy to 8,5 mld dolarów.
Changhua-Kaohsiung Viaduct
Drugie miejsce na liście również zajmuje most dla kolei dużych prędkości. Łączący tajwańskie Baguasha i Zuoying wiadukt ma ponad 157 km. Budowla została ukończona w 2004 roku i od tego czasu jej trasą przewieziono setki milionów pasażerów. Co ciekawe, wszystkie części Changhua-Kaohsiung Viaduct zostały zaprojektowane w taki sposób, by były odporne na trzęsienia ziemi.
Kita-Yaita Viaduct
Trzecie miejsce również należy do mostu znajdującego się w Azji, tym razem jednak jest to konstrukcja japońska. Wiadukt łączący dwa regiony — Kita i Yaita ma ponad 114 km długości. Jest to również najstarsza budowla w zestawieniu. Został ukończony w 1982 roku, co sprawia, że jako jedyny z TOP 10 pamięta XX wiek. Poruszają się po nim japońskie koleje dużych prędkości Shinkansen.
Tianjin Grand Bridge
Ten most kolejowy łączy Langfang i Qungxian. Wiadukt o długości 113,7 km zajmuje drugie miejsce wśród najdłuższych mostów w Chinach, którymi nie można przejechać samochodem, a także czwarte na świecie. Budowa została ukończona w 2010 rok, a otwarcie nastąpiło 30 czerwca 2011. Jest użytkowana przez koleje dużych prędkości i należy do linii Pekin-Szanghaj.
Cangde Grand Bridge
Kolejny most mieszczący się w Chinach. Konstrukcja o długości 105,8 km należy do linii kolei dużych prędkości Pekin-Szanghaj. Budowa została ukończona w 2010 roku. Cangde Grand Bridge opiera się 3092 filarach, a także został zaprojektowany w sposób, który zapewnia odporność na ewentualne trzęsienia ziemi.
Weinan Weihe Grand Bridge
Most łączący chińskie Zhengzhou i Xi’an ma długość 79,7 km. Został ukończony w 2008 roku, jednak został oddany do użytku dopiero dwa lata później. Jest to kolejny w zestawieniu wiadukt, który należy do linii kolei dużych prędkości Pekin-Szanghaj. Do jego stworzenia jego konstrukcji wykorzystano 45 tys. ton stali oraz 2,3 mln metrów sześciennych betonu.
Beijing Grand Bridge
Ostatni przedstawiciel linii kolei dużych prędkości Pekin-Szanghaj w zestawieniu. Ma 48 km długości i łączy Pekin z Langfang. Został zbudowany w 2010 roku, a jego otwarcie nastąpiło w 2011. Zajmuje piąte miejsce wśród najdłuższych mostów w Chinach, którymi nie da się poruszać samochodem i siódme na świecie w tym samym rankingu.
Line 1, Wuhan Metro Bridge
Ósme miejsce w zestawieniu zajmuje najdłuższych mostów świata, którymi nie da się przejechać, zajmuje Wuhan Metro Bridge o długości 38 km. Jest to również pierwszy w rankingu wiadukt, którym nie poruszają się koleje dużych prędkości. Trasa łącząca północne Hankou z Jinghe jest przeznaczona dla metra. Otwarcie mostu nastąpiło 28 lipca 2004 roku.
Yangcun Bridge
Oddany do użytku w 2007 roku most Yangcun to kolejny przedstawiciel chińskiego wiaduktu dla kolei dużych prędkości. Ma 35,8 km długości i od sierpnia 2008 należy do linii kolei międzymiastowej łączącej Pekin z Tiencin. Jest siódmym pod względem długości mostem, którym nie można przejechać samochodem w Chinach i dziewiątym na świecie.
Line 1 - Lima Metro
Ostatnie miejsce w rankingu zajmuje wiadukt metra w Limie, stolicy Peru. Jego długość to 34,6 km, co pozwala na zajęcie pierwszego miejsca po względem długości mostu, którym nie można przejechać samochodem w Ameryce Południowej. Choć została ukończona w kwietniu 1990 roku, linia funkcjonuje oficjalnie od 11 lipca 2011. Dziennie podróżuje nią do 700 tys. pasażerów.
