Każde z imion na świecie niesie ze sobą jakąś historię oraz symbolikę, jednak to te o słowiańskim pochodzeniu skrywają w sobie najbardziej wyjątkowe informacje. Dla naszych przodków były one niezwykle ważne, ponieważ poza identyfikacją poszczególnych członków grupy społecznej pełniły także funkcję ochronną.
Były swego rodzaju życzeniem i wróżbą na przyszłość, która miała w pewnym stopniu kształtować ludzkie przeznaczenie. Najlepszy dowód na to jest zawarty w ich ostatnim członie. Końcówki prasłowiańskich imion, (z których wiele, jest wciąż nadawanych współcześnie), mają bardzo ciekawe znaczenie.
Słowiańskie imiona mają wyjątkowe znaczenie. Zwłaszcza, gdy kończą się w ten sposób
Czy wiesz, że wiele imion, które są do dziś nadawane w Polsce, ma prasłowiańskie korzenie? Nosili je nasi przodkowie zamieszkujące te ziemie już w X wieku, a przetrwały tak długo, ponieważ ich końcówki m.in. -mir czy -sław mają ważne symboliczne znaczenie.
Słowiańskie imiona, które dawno temu wybierali rodzice dla swoich dzieci, miały za zadanie jak najlepiej oddawać cechy i wartości, którymi dany człowiek później będzie kierować się w dorosłym życiu. Ich brzmienie było drugorzędne, liczyła się symbolika.
- mir - (np. Sławomir) ta końcówka wywodzi się od słowa "pokój", a więc kojarzy się z harmonią, zgodą, spokojem i ugodowością. Zazwyczaj była dobrą wróżbą, choć jest wyjątek tj. imię Kazimierz (od słów "kazić mir"), które oznaczało zakłócanie pokoju i było bardziej ostrzeżeniem.
- sław/ sława - (np. Władysław, Mirosław, Stanisława) - od słowa "sława", miała na celu zapewnienie dziecku dobrej reputacji, uznania, rozgłosu. Miała zwiększać szanse na awans społeczny i ogólny dobry odbiór człowieka.
- mił/ brat/ dziad (np. Bratumił, Sulibrat, Miłodziad) - imiona rodzinne, które miały podkreślać przynależność do danej grupy, rodziny, społeczności, podkreślały dziedzictwo i pokrewieństwo z kimś.
- rad (np. Domurad, Ciecierad) - praktycznie zapomniane, wymarła końcówka imion od słowa oznaczającego "radosny", życzliwy.
- bor/ woj (np. Świętobor, Mściwoj) - te końcówki imion kojarzyły się z walką, jak również z wytrwałością, odwagą, surowością. Były to cechy cenione u wojowników i ogólnie uznawane za raczej pozytywne mężczyzn.
Te imiona słowiańskie nie kojarzą się dobrze. Dlaczego ludzie je nadawali?
Nie wszystkie imiona słowiańskie dobrze się kojarzyły (tj. wspomniany już Kazimierz), ale ludzie chętnie je nadawali. Był ku temu ważny powód, ponieważ chodziło o to, aby zapewnić dziecku dodatkową ochronę przed złymi mocami i zmylić złe duchy, których nasi przodkowie się obawiali.
Brzmiały więc one nieprzyjemnie, surowo i zawierały przeczenia tj. np. Nierad, Męcimir czy Przezmir. Nawiązywały do braku czy cierpienia po to, aby nieszczęścia trzymały się z dala od danej osoby.
