Zamiokulkas marnieje? Być może przyszedł czas na ten zabieg
Zamiokulkas jest piękną rośliną domową. To dobry wybór dla osób początkujących. Kwiat jest łatwy w pielęgnacji, a także w rozmnażaniu. Jednak co robić, kiedy zamiokulkas zacznie marnieć? Wtedy można zdecydować się na przesadzenie rośliny.
Zamiokulkas jest niezwykle popularny ze względu na to, jak trudne warunki jest w stanie znieść. Roślinę można uprawiać m.in. nawet w niezbyt nasłonecznionych mieszkaniach, czy biurach. Zamiokulkasy są uwielbiane z powodu swojego eleganckiego i prostego wyglądu.
Roślina pochodzi z górzystych regionów wschodniej Afryki – Tanzanii, czy Zanzibaru znajdującego się na archipelagu Oceanu Indyjskiego. Zamiokulkas ma długie ogonki zdobione licznymi parami błyszczących i ciemnozielonych liści. Roślina dorasta zazwyczaj do wysokości ok. 1,5 metra.
W momencie, kiedy zamiokulkas zaczyna marnieć, można zdecydować się na przesadzenie rośliny. W przypadku młodych roślin przesadzanie należy raz w roku. Natomiast starsze okazy powinno się przesadzić w momencie, kiedy przestaną mieścić się w dotychczasowej doniczce – zazwyczaj co 2-3 lata. Najlepiej zrobić to na początku sezonu wegetacyjnego, który rozpoczyna się na wiosnę.
W nowej doniczce, w której zostanie posadzony zamiokulkas, powinen zostać wykonany drenaż na dnie. Warto też zwrócić uwagę na to, żeby na spodzie znalazły się duże otwory odpływowe. W innym przypadku nadmiar wody z podłoża nie będzie mógł być odprowadzany. Doprowadzi to najprawdopodobniej do gnicia korzeni, a także rozwoju chorób grzybowych.
Zamiokulkas powinien być rozmnażany wyłącznie wegetatywnie za sprawą podziału kłączy lub sadzonek liściowych. Optymalny czas na ten zabieg to wczesna wiosna – okres od marca do kwietnia. Można też pobrać sadzonki liściowe w terminie od kwietnia do czerwca.
Przy okazji przesadzania można wykonać rozmnażanie rośliny. Zebrane sadzonki wysadza się na gruncie, który jest złożony w równomiernych proporcjach obejmujących: torf, perlit i piasek. Warto wiedzieć, że do ukorzeniania dochodzi po około 3-4 tygodniach w temperaturze od 21 do 31°C.
Roślinę najlepiej sadzić na ziemi, która jest przepuszczalna, żyzna, próchnicza, a także charakteryzująca się lekko kwaśnym odczynem z pH od 5,5 do 6,5. Żeby uzyskać lepszy drenaż, można dodać piasek lub drobny żwir na dno doniczki z zamiokulkasem.
Należy też zwrócić uwagę na to, w jakim pojemniku znajdzie się roślina. Zamiokulkasa trzeba umieścić w szerokich doniczkach. Wpłynie to pozytywnie na to, jak roślina będzie rozwijać swój system korzeniowy.
Zobacz też:
Skrzydłokwiat nie chce kwitnąć? We wrześniu wzmocnij go tym
Jesienią jeżówka potrzebuje tych zabiegów. Dzięki nim zakwitnie podwójnie