Ta roślina odstrasza komary i kleszcze. Jej uprawa jest prostsza niż myślisz

Lawenda kojarzy się z Francją i charakterystycznymi, odurzająco pachnącymi fioletowo-błękitnymi polami. Ten klimat możemy przenieść do swojego ogrodu i rozpocząć w nim uprawę tej niezwykłej rośliny. Nie jest ona szczególnie wymagająca, a poniższa wiedza pozwoli nam stworzyć romantyczny nastrój tuż obok swojego domu.

Lawenda to zimozielona krzewinka o wąskich, ozdobnych srebrzystych listkach i kwiatach zebranych w kłosy. Charakteryzują ją piękne kwiaty, ale i intensywny, specyficzny zapach. Roślina ma zwarty pokrój krzaczastej kępy i dorasta do wysokości 45-50 cm. Swój regularny kształt zawdzięcza systematycznemu przycinaniu.

Lawenda kwitnie od czerwca do października, a jej kwiaty mogą przybierać barwy fioletowe, białe, różowe lub niebieskie. Ich kolor jest zależny od posadzonej odmiany.

Ma ona znaczenie nie tylko jako roślina ozdobna, ponieważ zasuszona lawenda może być np. elementem saszetek zapachowych, które chronią zawartość szafy przed molami. W dodatku przyda się ona w domowej apteczce, jako składnik leczniczych mikstur np. herbaty z lawendy, która łagodzi migrenę. Lawenda znajduje również zastosowanie w kuchni, ponieważ jej kwiaty i liście są dzięki właściwościom wspomagającym trawienie, doskonałą przyprawą do dań ciężkostrawnych.

Dodatkowo lawenda uprawiana w pobliżu tarasu sprawdzi się na letnie wieczory, ponieważ jest ona skuteczną metodą na odstraszanie komarów i kleszczy.

Lawenda ze względu na swoją dekoracyjność oraz walory zapachowe bardzo często sadzona jest w miejscach, które służą nam do wypoczynku. Z racji tego, że ma ona niewielkie wymagania glebowe, możemy ją sadzić w bliskim otoczeniu budynków, nawet na gorszej jakości podłożu.

Jest ona rośliną ciepłolubną, więc niezbędne będzie umieszczenie jej na stanowisku słonecznym oraz konieczny będzie dobry drenaż. W tym celu możemy w wykopanym dole umieścić potłuczone kawałki doniczki. Co więcej, lawenda nie toleruje podmokłej gleby, więc lepiej sadzić ją w miejscu, gdzie jest zbyt sucho niż zbyt mokro.

Lawendę można sadzić w ogrodzie już od początku kwietnia. Dodatkowo odpowiednim terminem będzie także jesień, aż do pierwszych dni października. Sadząc lawendę, pamiętajmy o zachowaniu odstępów między roślinami, minimum pół metra.

Lawenda ma małe wymagania. Podstawowym zabiegiem, jeśli chodzi o jej uprawę, jest cięcie. Młode nierozkrzewione rośliny skraca się o połowę w pierwszym roku wzrostu. Dzięki temu lawenda wypuści dużo nowych pędów u podstawy i stworzy gęstą koronę. Natomiast wiosną przycinamy chore i uszkodzone gałązki lawendy. Pozostałe przycinamy tak, aby nadać roślinie regularny kształt i pobudzić powstawanie nowych pędów.

Jeśli chodzi o nawożenie lawendy, należy co roku wiosną wokół roślin rozłożyć warstwę około 2 cm kompostu. Nie zapominajmy także o tym, że w surowe zimy lawenda może przemarzać. Jesienią dół roślin warto obłożyć słomą lub suchymi liśćmi, a korony okryć stroiszem.

Pomimo tego, że lawenda lubi gleby niezbyt wilgotne, w okresach suszy, szczególnie w przypadku nowo posadzonych roślin, musimy pamiętać o regularnym podlewaniu roślin. Dodatkowo uważajmy, aby przy tym nie zraszać liści i kwiatów, a wodę dostarczać bezpośrednio do ziemi. Oprócz tego musimy również zadbać o regularne odchwaszczanie lawendy.

Rozmnażanie lawendy nie jest procesem skomplikowanym i wybór odpowiedniej metody zależy głównie od naszych preferencji oraz warunków. Lawendę można rozmnażać poprzez:

• Nasiona - możemy je kupić lub pozyskać samodzielnie, zbierając z własnej uprawy. Równocześnie nie zapominajmy, że siewki nie powtarzają cech odmianowych. Nasiona lawendy powinno się zbierać, gdy są one już suche i dojrzałe, co możemy rozpoznać po ich czarnej barwie. Wysiewamy je w kwietniu rzutowo, przykrywając lekko piaskiem i umieszczając je w skrzyneczkach. Wschodów możemy się spodziewać po upływie około 6 tygodni. Rośliny pozostawiamy w zacisznym miejscu do następnej wiosny. Na ich stałe stanowisko wysiewamy je dopiero podczas kolejnej jesieni.
• Sadzonki - najlepszy termin na pobranie sadzonek lawendy to koniec lata, a dokładniej okres od drugiej połowy sierpnia do początku września. Na sadzonki wybieramy do ścięcia silne i zdrowe pędy. Sadzonkę przycinamy w miejscu, gdzie odcinek rośliny jest już zdrewniały i ma lekko brązowy kolor. Równocześnie przycinamy także sadzonkę od góry, aby nadmiar liści nie prowadził do zbyt dużej utraty wody. Pobrane sadzonki przed wsadzeniem w ziemię zanurzamy w ukorzeniaczu. Po posadzeniu podlewamy i zakrywamy agrowłókniną, aby uzyskać przestrzeń między roślinami o podwyższonej wilgotności powietrza.
• Odkłady - w tym celu należy wybrać jak najdłuższy pęd lawendy i przygiąć go, przytwierdzając do podłoża np. drutem wygiętym na kształt litery U. W następnym roku roślina wypuści nowe korzenie i odkład będzie można odciąć od rośliny matecznej. Na nowe miejsce lawendę można przesadzić jesienią.

Latem zbiera się lawendę do suszenia. Robimy to w momencie, gdy widoczny już jest kolor kwiatów, ale jeszcze zanim one całkowicie się rozwiną. W tym celu ścinamy kwiaty z łodygą, zbieramy w bukieciki i wieszamy kwiatostanem do dołu w przewiewnym miejscu.

Natomiast późnym latem, tuż po kwitnieniu, tnie się uschnięte kwiatostany z 7-centymetrowymi fragmentami pędów. Niektóre możemy zostawić w ziemi, ponieważ lawenda dość łatwo się rozsiewa i kiełkuje, dając nowe rośliny.

Lawenda niewątpliwie cieszy oko i rozpieszcza intensywnym aromatem. Nic więc dziwnego, że jest tak chętnie wybierana przez wiele osób. Oto najczęstsze zastosowania lawendy w ogrodzie:

• Może być sadzona w  towarzystwie róż, bodziszków, szałwii omszonej, liliowców, wybranych gatunków traw, roślin uprawianych w formie piennej.
• Jest sadzona w grupie np. wzdłuż ścieżek lub na rabatach żwirowych.
• Bardzo dobrze prezentuje się w formie mini-żywopłotów.
• Nadaje się do ogródka ziołowego.
• Umieszczana jest często również na skalniakach.