Nadaje się nawet na nieurodzajną, suchą glebę. Ozdobi ogród dywanem różowych kwiatów

Szukasz rośliny do ogrodu o minimalnych wymaganiach? W takim razie skrzydlinka będzie strzałem w dziesiątkę. Zakwitnie nawet na suchej, nieurodzajnej glebie - możesz cieszyć się jej kwiatami bez intensywnej pielęgnacji. Sprawdź najważniejsze informacje o tym pięknym okazie. 

Skrzydlinka jest niewielką byliną z rodziny kapustowatych. Naturalnie rośnie w regionach Morza Śródziemnego i Zachodniej Azji. Doskonale radzi sobie w naszych warunkach. 

Ten krzew wykazuje dużą odporność na mrozy i upały. Poza tym nadaje się na miejsca, które są trudne do zagospodarowania przez inne gatunki. 

Roślina dorasta maksymalnie do 30 cm i zachwyca małymi kwiatami, najczęściej w odcieniach różu. Zazwyczaj sadzi się ją na skalnikach, ponieważ dobrze wygląda na kamieniach, ale też na rabatach żwirowych i wrzosowiskach. Warto łączyć tę bylinę z lawendą, macierzanką czy goździkami. 

Sprawdzi się również na murkach i w szczelinach, gdzie jest mała ilość ziemi. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby umieścić ten okaz w donicy i postawić go na balkonie czy tarasie. 

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ: Jak uprawiać hibiskusa w doniczce i o niego dbać? Przez te błędy nie kwitnie

Skrzydlinka występuje w wielu gatunkach i odmianach. Poróżniła je wysokość, kolor kwiatów i termin kwitnienia. Oto lista najciekawszych roślin:

• skrzydlinka naprzeciwlistna - mierzy około 5 cm i wypuszcza jasnoróżowe kwiaty w marcu i kwietniu;
• skrzydlinka ormiańska - osiąga od 10 do 15 cm, cechują ją drobne liście i kwiaty zbierające się w kwiatostany;
• skrzydlinka wielokwiatowa - ma od 15 do 30 cm, jej kwiaty są intensywnie różowe lub purpurowe. Kwitnie od maja do czerwca.

Do ogrodu poleca się odmiany, tj. "Warley Rose" oraz "Persian Carpet". Ta pierwsza ma zwarty pokrój i kwitnie na różowo. Z kolei druga tworzy dywan gęstych, różowych kwiatów. 

Skrzydlinkę można sadzić jeszcze w sierpniu. W tym terminie zdąży zakwitnąć i ukorzenić się przed zimą. Preferuje słoneczne, ciepłe i suche stanowisko. Rośnie gorzej w zacienionym, wilgotnym miejscu. 

Jeśli chodzi o glebę, to najlepiej czuje się na takiej piaszczysto-żwirowej, przepuszczalnej, zasadowej. Warto uzupełnić ją o kamień albo grys. 

Tę roślinę podlewamy tylko w trakcie długotrwałej suszy. Nawozimy ją natomiast raz wczesną wiosną, stosując nawóz wieloskładnikowy z niską zawartością azotu.