Wyjątkowy gatunek ślimaka naukowcy odkryli kilka lat temu w Australii i natychmiast zachwycili się jego nietypowym wyglądem. Już na pierwszy rzut oka widać, że Triboniophorus aff. graeffei jest prawdziwym gigantem, ale to wcale nie rozmiar zwierzęcia jest najbardziej zaskakujący.
Różowy ślimak żyje tylko w jednym miejscu. Mało brakowało, by na dobre wyginął
Triboniophorus aff. graeffei to nietypowy lądowy ślimak. Żyje wyłącznie na zboczach 1500-metrowej góry Mont Kaputar w Nowej Południowej Walii, będącej pozostałością po wygasłym wulkanie. Aby trafić w to miejsce, trzeba przejechać około 500 km na północny-zachód od Sydney.
Gatunek przetrwał w izolacji przez miliony lat. A jednak niewiele brakowało, by na dobre wyginął w australijskich pożarach, które trawiły lokalny busz przez ponad sześć tygodni od października do grudnia 2019 roku. Naukowcy szacują, że podczas katastrofy zginęło blisko 90 procent populacji różowego ślimaka.
Udało mu się przetrwać tylko dzięki... wrodzonemu sprytowi. Wiadomo, że niektórzy przedstawiciele gatunku Triboniophorus aff. graeffei schronili się przed żywiołem w szczelinach skalnych. I to właśnie dlatego dziś wciąż możemy zachwycać się różowym ślimakiem Barbie.
Jak wygląda ślimak Barbie? Jest nagi i "tak jasnoróżowy, jak możesz sobie wyobrazić"
Ślimaki Triboniophorus aff. graeffei nie posiadają skorupy. Są całkowicie nagie i oddychają powietrzem. Są prawdziwymi gigantami, a długość ich ciała może wynosić nawet 20 centymetrów (8 cali). Żywią się nocą, poszukując glonów i mchu na pobliskich drzewach. W ciągu dnia próbują zaś ukryć się przed ptakami w ściółce drzew.
Przy okazji wywiadu dla Australian Broadcasting Corporation, Michael Murphy z New South Wales National Parks and Wildlife Service Ranger stwierdził, że ślimak ten jest "tak jasnoróżowy, jak możesz sobie wyobrazić, tak są różowe".
Niektórzy myślą pewnie, że przez tak wyrazisty, fluorescencyjny kolor zwierzęta są łatwą ofiarą dla drapieżników. Okazuje się jednak, że to nieprawda. I co ciekawe, to właśnie nietypowe zabarwienie ciała pomaga im zakamuflować się w spadających z drzewa liściach eukaliptusa o zbliżonym odcieniu.
