Czy potrafisz rozwiązać to proste zadanie? Internauci wciąż się spierają o wynik

Matematyka nie wybacza pośpiechu i liczenia na skróty. Nawet bardzo proste przykłady potrafią ujawnić, jak łatwo pominąć podstawowe zasady. W takich zadaniach kluczowa okazuje się pewna zasada, dzięki której można dojść do właściwego wyniku.

Rozwiązywanie zadań matematycznych, nawet pozornie prostych, to trening dla mózgu, który działa podobnie jak ćwiczenia fizyczne dla ciała. Takie zadania rozwijają logiczne myślenie, umiejętność analizowania informacji oraz planowania kolejnych kroków.

Kiedy wykonujemy rozbudowane działania, nasz mózg musi najpierw zrozumieć strukturę wyrażenia, a następnie wykonać kolejne operacje w odpowiedniej kolejności. To stymuluje obszary odpowiedzialne za pamięć roboczą i koncentrację.

Dzięki temu szybciej uczymy się rozwiązywać problemy w codziennym życiu. Regularne ćwiczenie takich zadań zwiększa też odporność na stres i poprawia pewność siebie, bo mózg uczy się działać systematycznie i bez paniki. To dlatego warto poświęcić chwilę na takie łamigłówki, które rozwijają naszą zdolność logicznego myślenia i sprawiają, że mózg pracuje sprawniej.

Czytaj również: Większość osób podaje złe rozwiązanie. Wiesz, co wstawić w kwadraty?

Chcąc rozwiązać działanie (4+(1+3))^2+2+8, należy najpierw przypomnieć, że w matematyce obowiązuje kolejność wykonywania działań. Wobec tego zaczynamy od wykonania działania w nawiasach, potem potęgowania i pierwiastkowania, następnie mnożenia i dzielenia, a na końcu dodawania i odejmowania.

Dzięki temu zawsze otrzymamy poprawny wynik, nawet jeśli wyrażenie wygląda skomplikowanie. W działaniu (4+(1+3))^2+2+8 najpierw liczymy, co jest w najmniejszych nawiasach, czyli 1+3=4. Teraz wyrażenie wygląda tak: (4+4)^2+2+8. Następnie obliczamy zawartość nawiasu głównego: 4+4=8, więc mamy 8^2+2+8.

Teraz przechodzimy do potęgowania: 8^2=64. Pozostaje już tylko dodawanie: 64+2+8. Dodajemy kolejno: 64+2=66, a potem 66+8=74. Warto pamiętać, że gdyby nawiasów było więcej, zawsze zaczynamy od tych najgłębiej położonych, a dopiero potem przechodzimy do potęgowania i dalszych działań. Dzięki temu unikniemy błędów i zyskamy pewność, że rozwiązanie jest poprawne. Zatem wynik działania w tym przypadku wynosi 74.