W Polsce parki narodowe zajmują około 1% powierzchni kraju. Są to miejsca niezwykle różnorodne — od górskich szczytów, przez rozlewiska rzek, po nadmorskie krajobrazy z wydmami. Przedstawiamy 5 najpiękniejszych polskich parków narodowych.
Ile w Polsce jest parków narodowych?
Parki narodowe położone są w naszym kraju aż do wybrzeża Bałtyku, po górskie pasma Sudetów i Karpat. Niektóre z nich można odwiedzić, będąc niedaleko dużych miast, tak jak np. Kampinoski Park Narodowy, który położony jest zaledwie kilka kilometrów od granic Warszawy lub Ojcowski Park Narodowy, do którego niedaleko jest z Krakowa.
W Polsce obecnie mamy 23 parki narodowe, a każdy z nich jest wart odwiedzenia. Są one największą i jednocześnie najwyższą formą ochrony natury, która na danym terenie obejmuje całość przyrody oraz walory krajobrazowe. W naszym kraju strzeżona jest ona na mocy ustawy o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 roku, która określa aż dziesięć form ochrony.
Ojcowski Park Narodowy - najmniejszy park obfitujący w znane pomniki przyrody
Co prawda jest to najmniejszy park narodowy w Polsce, ale rekompensuje to niesamowita przyroda nieożywiona, którą możemy tam podziwiać. Oczarują nas między innymi jaskinie, wapienne skałki, przypominające bramy, skały o kształcie np. rękawicy oraz iglice. Najpopularniejsze punkty w tym parku narodowym to bez wątpienia Brama Krakowska, Maczuga Herkulesa oraz Jaskinia Łokietka.
Jest to także miejsce, które będzie świetnym wyborem dla miłośników historii. Możemy na przykład dowiedzieć się nieco o neandertalczykach z Jaskini Ciemnej, zaczerpnąć wiedzy o średniowiecznych osadach, a także o zamkach wzniesionych przez Kazimierza Wielkiego, stworzonych w ramach słynnego projektu warowni Orlich Gniazd.
Warto także wspomnieć, że jest to idealne miejsce na wypoczynek dla całej rodziny. Są tu asfaltowe ścieżki, dzięki którym spacer z wózkiem nie będzie żadną przeszkodą. Również z tego względu będzie to dobry wybór na wycieczki rowerowe, na które można pojechać między innymi z Krakowa, skąd w sezonie kursuje specjalny autobus, przewożący także rowery.
Pieniński Park Narodowy - najstarszy i słynący z rzadkich gatunków zwierząt
Park ten założony został w 1932 roku i jest najstarszym parkiem narodowym w Polsce. Równocześnie jest on drugim najmniejszym tego typu obiektem, zaraz po Ojcowskim Parku Narodowym.
Jednak jego niewielkie rozmiary zdecydowanie wynagrodzone zostają przez piękne widoki. Możemy tam cieszyć się niezwykłą panoramą z Sokolicy oraz z Trzech Koron, skąd ujrzymy dalekie Tatry oraz wijący się u podnóża Dunajec. Rzekę można podziwiać zarówno z wysoka, wędrując po pienińskich szlakach, jak i podczas popularnego spływu Dunajcem, wśród wapiennych skał.
Pieniński Park Narodowy ma ogromną wartość przyrodniczą, ponieważ znajduje się tu ponad tysiąc gatunków roślin naczyniowych, w tym również gatunki endemiczne, czyli takie, które nie występują nigdzie indziej. Oprócz tego żyje tu także sporo rzadkich gatunków zwierząt oraz spotyka się tu m.in. rysie, sarny i jelenie. Dodatkowo awifauna reprezentowana jest przez sokoły wędrowne, orły przednie, głuszce i derkacze.
Natomiast chlubą parku są motyle, w tym niepylak apollo, który jest gatunkiem występującym wyłącznie na obszarze Pienin.
Słowiński Park Narodowy - ruchome wydmy są jego wizytówką
Słowiński Park Narodowy utworzony został w 1967 roku. Zajmuje obszar ponad 32 tysięcy hektarów w środkowej części wybrzeża, pomiędzy Łebą a Rowami. Nieodzownie kojarzy się on z nadmorskimi wydmami, które cechuje pewna niezwykła cecha, ponieważ są to wędrujące wydmy.
Te ogromne połacie piachu powoli, ale systematycznie, poruszają się po terenie parku, chłonąc po drodze wszystko, co napotkają. Setki a czasem tysiące lat później odkrywane są ich "ofiary", czyli np. odłamki drzew, będące pamiątką po dawniej rosnącym tu lesie, czy nawet ślady po osadach ludzkich. Najwyższe wydmy osiągają wysokość kilkudziesięciu metrów, na przykład Łącka Góra wznosząca się 42 metry nad poziom morza.
Oprócz tego na terenie parku leży trzecie co do wielkości jezioro Polski - Łebsko, które w wyniku naturalnych procesów zmniejsza swoją powierzchnię i wypłyca się. Aktualnie jednak jest ono jeszcze na tyle duże, że możemy skorzystać z kursujących tam statków, które dowiozą nas do skansenu w Klukach, a także do Muzeum Wyrzutni Rakiet w Rabce. Wokół jeziora nie brakuje również sieci szlaków i ścieżek edukacyjnych, zapewniających sporo opcji spacerowych.
W skład flory parku wchodzi prawie tysiąc gatunków roślin naczyniowych oraz wiele gatunków grzybów i mszaków. Charakterystyczny dla Słowińskiego Parku Narodowego jest również strefowy układ roślinności, którego pasy przebiegają równolegle od brzegu morskiego w głąb lądu. Natomiast faunę w tym miejscu reprezentują łosie, dziki, daniele i sarny. Dodatkowo na terenie parku spotkać można około 250 gatunków ptaków, między innymi czarne bociany i orły bieliki.
Babiogórski Park Narodowy - roślinność zadecydowała o wyjątkowości tego miejsca
Babiogórski Park Narodowy rozciąga się na terenie województwa śląskiego i małopolskiego. Głównym punktem, który się z nim kojarzy, jest niewątpliwie Babia Góra (Diablak), z której roztacza się przepiękny widok na okolicę, w tym na Tatry.
Jednak ten teren głównie chroniony jest z powodu piętrowego układu roślinności górskiej, który rzadko jest spotykany w polskich górach. To właśnie wysokogórski charakter Masywu Babiej Góry z reglem dolnym i górnym, kosodrzewiną i piętrem alpejskim decyduje o wyjątkowości tego miejsca i konieczności jego ochrony.
W tym rejonie doliczono się blisko 650 gatunków roślin naczyniowych, 280 gatunków mszaków i ponad 1300 różnych grzybów i porostów. Świat zwierząt jest również zróżnicowany, ponieważ wyszczególniono tu 4500 gatunków i podgatunków zwierząt. Jest to także miejsce, gdzie możemy spotkać między innymi niedźwiedzia, wilka, czy rysia.
Białowieski Park Narodowy - to tu spotkać możemy żubra
Białowieski Park Narodowy powstał dwa miesiące po pienińskim, więc jest również jednym z najstarszych parków narodowych w Polsce. Słynie on z dzikiej i pierwotnej puszczy i jest terenem, na którym skutecznie reintrodukowano największego europejskiego ssaka lądowego, czyli żubra. Co więcej, park został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Flora Parku jest niezwykle bogata, co jest związane z różnorodnością siedlisk - od bagiennych i borowych, do liściastych i łęgowych. Liczba gatunków roślin przekracza 3500.
Fauna parku liczy ponad 11000 gatunków i spotkać można tam między innymi bobry, lisy, wydry, rysie czy łosie. Park posiada także interesujące muzeum przyrodnicze oraz kompleks zabytkowy zwany parkiem pałacowym. Możemy tam także znaleźć zamknięty ośrodek hodowli żubra oraz zagrody pokazowe z żubrem, jeleniem, dzikiem i konikiem polskim.
