Przyzwyczailiśmy się już do tego, że nasze ogrody poza sezonem letnim ozdabiają co najwyżej rośliny zimozielone. Nie zakładamy nawet, że możemy wprowadzić tam o tej porze roku kolory. I tu niespodziankę sprawi nam ciemiernik, który potrafi zakwitnąć w gruncie nawet w grudniu.
Ciemiernik: co to za roślina?
Ciemiernik to wyjątkowa roślina wieloletnia z rodziny jaskrowatych, która swoim kwitnieniem wyróżnia się w zimowym ogrodzie. W Polsce często nazywana jest różą Bożego Narodzenia, ponieważ jej kwiatostany pojawiają się już późną jesienią i mogą przetrwać aż do wiosny, nie bacząc na chłód. Charakterystyczne dla ciemierników są ich piękne, kielichowate kwiaty w odcieniach bieli, różu, zieleni i fioletu, które dobrze znoszą niskie temperatury. To roślina łatwa w uprawie, ceniona przez ogrodników nie tylko za piękne kwiaty w trudnym sezonie, ale i za odporność na choroby oraz szkodniki.
Czytaj też: Przygotuj rododendrony na zimę. To konieczne, aby zakwitły w przyszłym sezonie
Pielęgnacja ciemiernika: zadanie dla każdego
Ciemiernik jest rośliną wyjątkowo niewymagającą, więc pielęgnacja tej ozdobnej byliny to zadanie, z którym poradzi sobie każdy, nawet początkujący ogrodnik. Wystarczy zapewnić jej półcieniste lub cieniste stanowisko oraz przepuszczalne, żyzne podłoże, by przez wiele lat cieszyła oko w ogrodzie. Ciemiernik dobrze znosi niskie temperatury, ale warto osłonić go przed mroźnymi wiatrami. Najlepiej tę funkcję spełnią inne krzewy. Można również przykryć korzenie ciemiernika ściółką.
W okresie suszy lub podczas długotrwałych upałów roślina doceni podlewanie, choć na co dzień nie wymaga zbyt dużo wody. Miejscem, które zdecydowanie nie nadaje się do uprawy ciemiernika, są tereny podmokłe, na których długo stoi woda. Spowoduje to, że bylina zacznie gnić. Regularne usuwanie przekwitłych kwiatów i uschniętych liści pomoże jej wyglądać estetycznie, a na wiosnę można podsypać ją nawozem, by wspomóc jej wzrost. Ciemiernika najlepiej sadzić jesienią, od września do października lub wczesną wiosną. Jesienią nie należy przycinać jego liści, a tylko usuwać te uschnięte, które niepotrzebnie obciążają roślinę.
