Spis treści:
- Luty to ostatni dzwonek na cięcie pelargonii
- Zmieniasz miejsce? Rób to teraz, nie w marcu
- Podlewanie i nawożenie: mniej znaczy więcej
Luty to ostatni dzwonek na cięcie pelargonii
Po zimie pelargonie zwykle wyglądają mizernie: mają wydłużone, blade pędy i niewiele liści. To naturalne i nie powinno cię specjalnie martwić. Nie znaczy to, że możesz zostawić je w spokoju. Luty to jedyny moment na cięcie pelargonii.
Skrócenie pędów nawet o połowę pobudza roślinę do wypuszczania nowych przyrostów, a to właśnie na nich pojawią się kwiaty. Jeśli ten etap zostanie pominięty, pelargonia skupi się na ciągnięciu się do światła zamiast na zawiązywaniu pąków. Cięcie wykonaj ostrym, czystym sekatorem, nad zdrowym oczkiem. Dla pelargonii będzie to sygnał, że czas zacząć nowy sezon.
Zmieniasz miejsce? Rób to teraz, nie w marcu
W lutym pelargonie powinny trafić z chłodnego zimowiska w jaśniejsze i nieco cieplejsze miejsce. To moment ich wybudzania, ale jeszcze nie pełnej wegetacji. Zbyt długie przetrzymywanie ich w piwnicy czy nieogrzewanym garażu sprawia, że pędy słabną, a liście zaczynają masowo opadać.
Z kolei zbyt szybkie wystawienie ich na wysoką temperaturę może wywołać szok. Jasny parapet w chłodnym pokoju to najlepsze rozwiązanie. Optymalna temperatura dla pelargonii w lutym to 10-15 stopni Celsjusza. Roślina dostanie światło, ale nie ruszy zbyt gwałtownie.
Czytaj też: Zawsze wysiewam je w lutym. Wiosną cały ogród tonie w kwiatach
Podlewanie i nawożenie: mniej znaczy więcej
Po zimie wiele osób chce jak najszybciej nakarmić pelargonie wodą i nawozem, ale w lutym to prosta droga do gnicia korzeni. Podlewanie powinno być oszczędne, tylko wtedy, gdy podłoże wyraźnie przeschnie.
Nawożenie najlepiej odłożyć do momentu, gdy pojawią się pierwsze nowe liście. Zbyt wczesne dokarmianie sprawi, że roślina wypuści słabe, wiotkie pędy, które latem nie utrzymają kwiatów. Luty to czas przygotowania, a nie intensywnego wzrostu.
