Ściółkowanie podłoża to ważny zabieg, który pomaga chronić system korzeniowy roślin. Ponadto pozwala dłużej zatrzymywać wilgoć w ziemi, a także utrudnia rozwój chwastów. Zimą jest szczególnie ważny, gdyż pomaga chronić dolne części kwiatów i krzewów przed mrozem. Wiosną rozkłada się, co wzbogaca podłoże.
Czym ściółkować glebę?
Wybór jest całkiem spory, jednak warto mieć na uwadze, że nie wszystko się sprawdzi. Przede wszystkim należy unikać igieł sosnowych (jeśli będzie ich niewiele to można je uwzględnić) oraz świeżych trocin. Poza tym wszelkie materiały, na których można dostrzec objawy chorób np. cytosporozę objawiająca się brunatnymi plamami na korze, nie powinny być używane. To szybki sposób na rozprzestrzenianie bakterii i grzybów na inne rośliny.
Co będzie najlepszym wyborem? Sprawdzą się liście, rozdrobiona słoma, drobna kora sosnowa oraz zrębki drzewne. Można również użyć kompostu. Te materiały rozłożą się do wiosny i pozytywnie wpłyną na strukturę podłoża. Wymieszanie ich z kompostem pozwoli na dostarczenie do gleby dodatkowych minerałów, które wzmocnią system korzeniowy oraz wspomogą rozwój mikroorganizmów, pożytecznych dla rośliny.
Sprawdź także: Teściowa zawsze robi to jesienią w ogrodzie. Wiosną nie ma ani jednego chwasta
Kiedy ściółkować glebę przed zimą?
Najlepiej zrobić to początkiem jesieni, jeszcze we wrześniu lub na początku października. Ważne jest, aby przeprowadzić ten zabieg przed pierwszymi, mocniejszymi przymrozkami. Najlepiej dzień, dwa po deszczu, aby gleba była wilgotna. Lepiej z tym nie czekać, bo jeśli podłoże będzie zmarznięte, to ściółka nie będzie pełnić odpowiedniej roli izolacyjnej. Z kolei położenie jej zbyt wcześnie, sprawi, że korzenie będą miały gorszy dostęp do wody.
Przed wyłożeniem ściółki warto usunąć z podłoża chwasty i lekko spulchnić glebę. Jeśli jest bardzo sucho, to można ją również nawodnić. Ściółka powinna mieć od 5 do 8 cm grubości. To zapewni optymalną ochronę przed mrozem, a jednocześnie nie ograniczy ziemi dostępu do powietrza.
