Zabobony, wbrew pozorom, towarzyszą nam w codziennym życiu, zdecydowana większość z nas unika przechodzenia pod drabiną, czy też ucieszyłaby się ze znalezienia czterolistnej koniczyny. Jeden ze zdecydowanie mniej znanych rytuałów trzeba było wykonać 1 października.
Słowiańskie święta przypadające na początek październik
W Polsce, zakończenie zbiorów, najczęściej świętowano 1 października — jednak w niektórych regionach mógł to być również koniec miesiąca (31 października). Wtedy też obchodzono święto ku czci Mokosz, czyli słowiańskiej bogini ziemi i płodności. Daty ze względu na zachowanie się niewielu źródłem nie są potwierdzone, niemniej jednak z pewnością były to związane z zakończeniem żniw. Wtedy tez dziękowano ziemi za wydanie plonów, często zaplatano wianki z jesiennych kwiatów, palono ogniska i przygotowywano potrawy. Jeden z rytuałów miał przynieść pomyślność, co ciekawe był wykonywany głównie przez kobiety.
Niektóre źródła podają również, że święto Matki Ziemi obchodzono 15 sierpnia, obecnie jest wtedy Święto Wojska Polskiego oraz Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Słowiańskie święto, często przypadają w okresie obecnych świąt chrześcijańskich lub państwowych.
Sprawdź także: Ten przesąd przynosi pecha. Tego nigdy nie rób podczas grzybobrania
Zrób to 1 października, a los się do ciebie uśmiechnie
Kobiety chcąc zapewnić sobie pomyślność (również dla swojej rodziny), podczas obchodów przygotowywały kłębek wełny i nożyczki. To miało zapewnić hojność losu i być swoistym darem dla ziemi. Przedmioty te kładziono często na progu lub przy drzwiach. Niektóre źródła podają, że miały to być podarki dla Mokosz — niemniej jednak nie jest to potwierdzone, przędze nie były kojarzone z tym bóstwem.
Jednakże jest to dość ciekawy rytuał, co ważne dobrze jest, aby włóczka miała kolor czerwony — jest kojarzony z pomyślnością — taką włóczkę, niekoniecznie cały kłębek, wystarczy mała kulka, powinno się zostawić przy drzwiach, można go również zakopać w ziemi. Jeśli dać wiarę przesądom naszych przodków, ma to zapewnić ogromną pomyślność, ziemia miała być hojna, jeśli my byliśmy hojni dla ziemi.
